2 intrări
12 definiții

Explicative DEX

ininteligent, ~ă a [At: DN3 / Pl: ~nți, ~e / E: fr inintelligent] Lipsit de inteligență.

ininteligență sf [At: DN3 / Pl: (rar) ~țe / E: fr inintelligence] Lipsă de inteligență.

ININTELIGENȚĂ s. f. (Rar) Lipsă de inteligență; nepricepere, neinteligență. – Din fr. inintelligence.

ININTELIGENT, -Ă adj. (Rar) Lipsit de inteligență; neinteligent. [Cf. fr. inintelligent].

ININTELIGENȚĂ s.f. (Rar) Lipsă de inteligență; nepricepere. [Cf. fr. inintelligence].

ININTELIGENT, -Ă adj. neinteligent, nepriceput; prost. (< fr. inintelligent)

ININTELIGENȚĂ s. f. lipsă de inteligență; stupiditate. (< fr. inintelligence)

ininteligență s. f. Lipsă de inteligență ◊ „O compoziție de zgomotoasă ingeniozitate nu poate fi justificată ca un împrumut făcut inteligenței [...] din contră, dovedește ininteligență. Cont. 25 XI 60 p. 6 (după fr. inintelligence; Fl. Dimitrescu în LR 2/62 p. 138; Fl. Ficșinescu în SMFC IV p. 8; DEX, DN3)

Ortografice DOOM

ininteligență (rar) (desp. i-nin-/in-in-) s. f., g.-d. art. ininteligenței

!ininteligență (rar) (i-nin-/in-in-) s. f., g.-d. art. ininteligenței

ininteligent adj. m., pl. ininteligenți; f. sg. ininteligentă, pl. ininteligente

ininteligență s. f. (sil. mf. in-), g.-d. art. ininteligenței

Intrare: ininteligent
ininteligent adjectiv
adjectiv (A2)
Surse flexiune: DOR
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • ininteligent
  • ininteligentul
  • ininteligentu‑
  • ininteligentă
  • ininteligenta
plural
  • ininteligenți
  • ininteligenții
  • ininteligente
  • ininteligentele
genitiv-dativ singular
  • ininteligent
  • ininteligentului
  • ininteligente
  • ininteligentei
plural
  • ininteligenți
  • ininteligenților
  • ininteligente
  • ininteligentelor
vocativ singular
plural
Intrare: ininteligență
  • silabație: i-nin-, in-in- info
substantiv feminin (F1)
Surse flexiune: DOOM 3
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • ininteligență
  • ininteligența
plural
genitiv-dativ singular
  • ininteligențe
  • ininteligenței
plural
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)
info
Aceste definiții sunt compilate de echipa dexonline. Definițiile originale se află pe fila definiții. Puteți reordona filele pe pagina de preferințe.
arată:

ininteligent, ininteligentăadjectiv

etimologie:

ininteligențăsubstantiv feminin

  • 1. rar Lipsă de inteligență; neinteligență. DEX '84 DN DCR2
    • format_quote O compoziție de zgomotoasă ingeniozitate nu poate fi justificată ca un împrumut făcut inteligenței [...] din contră, dovedește ininteligență. Cont. 25 XI 60 p. 6. DCR2
etimologie:

info Lista completă de definiții se află pe fila definiții.