6 definiții pentru mușcatin

Explicative DEX

mușcatin s [At: SIMION. DASC., ap. LET. I, A, 32/29 / E: slv моушкатенъ] (Bot; înv) Nucșoară folosită drept condiment.

mușcátin m. (rus. muškátnyĭ, bg. muškáten). Vechĭ. Nucușoară.

Sinonime

MUȘCATIN s. v. nucșoară.

mușcatin s. v. NUCȘOARĂ.

Arhaisme și regionalisme

mușcatin s.m. (înv.) nucșoară, folosită ca condiment.

Tezaur

MUȘCATIN subst. (Bot.; învechit) Nucșoară (folosită drept condiment). Rodește acea țeară grîu, orz și de altă pîne; mătasă se face . . . , piper, revent, zahar, mușcatin, SIMION DASC., LET. I A, 32/29. – Din slavonul моушкатенъ.

Intrare: mușcatin
substantiv masculin (M1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • mușcatin
  • mușcatinul
  • mușcatinu‑
plural
  • mușcatini
  • mușcatinii
genitiv-dativ singular
  • mușcatin
  • mușcatinului
plural
  • mușcatini
  • mușcatinilor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)