8 definiții pentru țițivară (pasăre)

Explicative DEX

țițiva [At: SIMIONESCU, F. R. 141 / V: ~ar sm, țâță-v~, țâțâ-v~, ~inv~ i, țâțâmv~ sf, țințiv~[1] i, sf, țințivar, țințav~ (S și: ținț-a-v~) i, țânțivar, țânțâvar, țânțăvar sm / S și: țiți-v~ / Pl: ? / E: fo] (Trs) 1 i (De obicei repetat) Cuvânt care redă strigătul pițigoiului. 2 sf (Orn) Pițigoi (Parus maior). 3 sf (Orn) Cinteză (Fringilla coelebs). 4 sf (Orn) Nume dat unei specii de privighetoare.

  1. În original, greșit tipărit: ~inv~; aceasta din urmă există deja — LauraGellner

țânțăvar sm vz țițivară

țânțâvar sm vz țițivară

țânțivar sm vz țițivară

țâțâmva sf vz țițivară

țințiva i, sf vz țițivară

țițivar sm vz țițivară

Arhaisme și regionalisme

țițiva s.f. (reg.) 1. pițigoi. 2. cinteză. 3. o specie de privighetoare.

Intrare: țițivară (pasăre)
substantiv feminin (F58)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țițiva
  • țițivara
plural
genitiv-dativ singular
  • țițiveri
  • țițiverii
plural
vocativ singular
plural
țânțăvar substantiv masculin
substantiv masculin (M1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țânțăvar
  • țânțăvarul
plural
  • țânțăvari
  • țânțăvarii
genitiv-dativ singular
  • țânțăvar
  • țânțăvarului
plural
  • țânțăvari
  • țânțăvarilor
vocativ singular
plural
țânțâvar substantiv masculin
substantiv masculin (M1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țânțâvar
  • țânțâvarul
plural
  • țânțâvari
  • țânțâvarii
genitiv-dativ singular
  • țânțâvar
  • țânțâvarului
plural
  • țânțâvari
  • țânțâvarilor
vocativ singular
plural
țânțivar substantiv masculin
substantiv masculin (M1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țânțivar
  • țânțivarul
plural
  • țânțivari
  • țânțivarii
genitiv-dativ singular
  • țânțivar
  • țânțivarului
plural
  • țânțivari
  • țânțivarilor
vocativ singular
plural
substantiv feminin (F58)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țâțâmva
  • țâțâmvara
plural
genitiv-dativ singular
  • țâțâmveri
  • țâțâmverii
plural
vocativ singular
plural
țințivară2 (s.f.) substantiv feminin plural necunoscut
substantiv feminin (F58)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țințiva
  • țințivara
plural
genitiv-dativ singular
  • țințiveri
  • țințiverii
plural
vocativ singular
plural
substantiv masculin (M1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țițivar
  • țițivarul
plural
  • țițivari
  • țițivarii
genitiv-dativ singular
  • țițivar
  • țițivarului
plural
  • țițivari
  • țițivarilor
vocativ singular
plural
info
Aceste definiții sunt compilate de echipa dexonline. Definițiile originale se află pe fila definiții. Puteți reordona filele pe pagina de preferințe.
arată:

țițivasubstantiv feminin

ornitologie
  • 1. (Parus maior) MDA2
    sinonime: pițigoi
  • 2. (Fringilla coelebs) MDA2
    sinonime: cinteză
  • 3. Nume dat unei specii de privighetoare. MDA2
etimologie:

info Lista completă de definiții se află pe fila definiții.