6 definiții pentru zavistuitor (s.m.)
Explicative DEX
zavistuitor, ~oare smf, a [At: CANTEMIR, HR. 138 / P: ~tu-i~ / Pl: ~i, ~oare / E: zavistui + -tor] (Înv) 1-2 smf, a (Îrg) Invidios. 3-4 smf, a (Îrg) Gelos. 5-6 smf, a (Îrg) Dușmănos. 7-8 smf, a Intrigant. 9-10 smf, a (Îrg) Certăreț (1-2). 11-12 a (Îrg; acțiuni ale oamenilor) Zavistios (11-13).
Ortografice DOOM
zavistuitor (desp. -tu-i-) (înv.) adj. m., s. m., pl. zavistuitori; adj. f., s. f. sg. și pl. zavistuitoare
- sursa: DOOM 3 (2021)
- adăugată de Mada Puscas
- acțiuni
zavistuitor (-tu-i-) (înv.) adj. m., s. m., pl. zavistuitori; adj. f., s. f. sg. și pl. zavistuitoare
- sursa: DOOM 2 (2005)
- adăugată de raduborza
- acțiuni
Sinonime
ZAVISTUITOR adj., s. v. intrigant.
- sursa: Sinonime (2002)
- adăugată de siveco
- acțiuni
zavistuitor adj., s. v. INTRIGANT.
- sursa: Sinonime82 (1982)
- adăugată de cata
- acțiuni
Arhaisme și regionalisme
ZAVISTUITOR s.m. (Mold., ȚR) Persoană care manifestă invidie, pizmă, răutate, gelozie. A: Sau singur [Simion] din capul său au scornit-o sau de la . . .zavistuitoriu . . . au aflat-o. CANTEMIR, HR. B: Căpitan zavistuit, de zavistuitoriu mai mult slăvit vine. FN. Etimologie: zavistui + suf. -tor. - Vezi și zavistie, zăvistios, zavistliv, zavistnic, zavistui. Cf. băsăos, zavistios, zavistliv, zavistnic.
- sursa: DLRLV (1987)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
- silabație: -tu-i-tor
| substantiv masculin (M1) Surse flexiune: DOOM 3 | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||