6 definiții pentru pocănitură

Explicative DEX

POCĂNITU s. f. v. pocnitură.

Ortografice DOOM

pocănitu (reg.) s. f., g.-d. art. pocăniturii; pl. pocănituri

pocănitu (reg.) s. f., g.-d. art. pocăniturii; pl. pocănituri

pocănitu s. f. g.-d. art. pocăniturii; pl. pocănituri

Sinonime

POCĂNITU s. v. bocănit.

POCĂNITU s. bocăneală, bocănit, bocănitură, pocăneală, pocănit, (reg.) bontăneală, bontănitură. (O ~ ritmică.)

Intrare: pocănitură
pocănitură substantiv feminin
substantiv feminin (F43)
Surse flexiune: DOR
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • pocănitu
  • pocănitura
plural
  • pocănituri
  • pocăniturile
genitiv-dativ singular
  • pocănituri
  • pocăniturii
plural
  • pocănituri
  • pocăniturilor
vocativ singular
plural