5 definiții pentru dezamețire

Explicative DEX

dezamețire sf [At: POLIZU / V: (reg) dezm~ / S și: (înv) desa~ / Pl: ~ri / E: dezameți] (Înv) Dezmeticire.

dezmețire sf vz dezamețire

dezamețì v. a (se) trezi din amețeală.

Ortografice DOOM

dezameți vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. dezamețesc, 3 sg. și pl. dezamețească

Arhaisme și regionalisme

dezameți, dezamețesc, vb. IV (înv.) a (se) trezi din amețeală; a-și reveni.

Intrare: dezamețire
dezamețire substantiv feminin
substantiv feminin (F107)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • dezamețire
  • dezamețirea
plural
  • dezamețiri
  • dezamețirile
genitiv-dativ singular
  • dezamețiri
  • dezamețirii
plural
  • dezamețiri
  • dezamețirilor
vocativ singular
plural
dezmețire substantiv feminin
substantiv feminin (F107)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • dezmețire
  • dezmețirea
plural
  • dezmețiri
  • dezmețirile
genitiv-dativ singular
  • dezmețiri
  • dezmețirii
plural
  • dezmețiri
  • dezmețirilor
vocativ singular
plural