9 definiții pentru debilitare
Explicative DEX
DEBILITARE, debilitări, s. f. Faptul de a (se) debilita; debilitate. – V. debilita.
DEBILITARE, debilitări, s. f. Faptul de a (se) debilita; debilitate. – V. debilita.
- sursa: DEX '98 (1998)
- adăugată de claudia
- acțiuni
debilitare sf [At: DEX / Pl: ~tări / E: debilita] 1-2 Pierdere a rezistenței unui organism (la efort fizic sau) la îmbolnăviri Si: debilitat1 (1-2).
- sursa: MDA2 (2010)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
DEBILITARE s. f. Faptul de a (se) debilita; debilitate.
- sursa: DLRLC (1955-1957)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
DEBILITARE s.f. Acțiunea de a (se) debilita și rezultatul ei; slăbire; slăbiciune. [< debilita].
- sursa: DN (1986)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
Ortografice DOOM
debilitare s. f., g.-d. art. debilitării; pl. debilitări
- sursa: DOOM 3 (2021)
- adăugată de gall
- acțiuni
debilitare s. f., g.-d. art. debilitării; pl. debilitări
- sursa: DOOM 2 (2005)
- adăugată de raduborza
- acțiuni
debilitare s. f., g.-d. art. debilitării; pl. debilitări
- sursa: Ortografic (2002)
- adăugată de siveco
- acțiuni
Sinonime
DEBILITARE s. șubrezire. (~ unui copil.)
- sursa: Sinonime (2002)
- adăugată de siveco
- acțiuni
DEBILITARE s. șubrezire. (~ unui copil.)
- sursa: Sinonime82 (1982)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
| substantiv feminin (F113) Surse flexiune: DOR | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
debilitare, debilitărisubstantiv feminin
- 1. Faptul de a (se) debilita. DEX '09 DEX '98 DLRLC DNsinonime: debilitate slăbiciune slăbire șubrezire
etimologie:
- debilita DEX '09 DEX '98 DN
Lista completă de definiții se află pe fila definiții.