6 definiții pentru nemeșime

Explicative DEX

nemeșime sfs [At: LB / Pl: ~mi / E: nemeș2 + -ime] 1-9 Nemeșie (7-15). corectat(ă)

Ortografice DOOM

nemeșime s. f., g.-d. art. nemeșimii

nemeșime s. f., g.-d. art. nemeșimii

nemeșime s. f., g.-d. art. nemeșimii

Arhaisme și regionalisme

nemeșime s.f. sg. (înv.) totalitatea nemeșilor; mulțime de nemeși.

Tezaur

NEMEȘIME s. f. (sg.) Nemeșie (2). cf. LB, MÎNDRESCU, UNG. 93. – Nemeș2 + suf. -ime.

Intrare: nemeșime
nemeșime substantiv feminin
substantiv feminin (F107)
Surse flexiune: DOR
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • nemeșime
  • nemeșimea
plural — —
genitiv-dativ singular
  • nemeșimi
  • nemeșimii
plural — —
vocativ singular —
plural —