7 definiții pentru desfundătură
Explicative DEX
desfundătură sf [At: POLIZU / V: (reg) dăs~, dis~ / Pl: ~ri / E: desfunda + -tură] 1 (Îdt) Spărtură a unui butoi. 2 Teren desfundat2 (7). 3 (Prc) Adâncitură de pe un drum. 4 (Reg; îf disfundătură) Teren de curând despădurit, transformat în loc arabil sau pășune.
DESFUNDĂTURĂ (pl. -turi) sf. Loc desfundat: pașii lor se cunosc prin desfundăturile munților (VLAH.) [desfunda].
- sursa: CADE (1926-1931)
- adăugată de Onukka
- acțiuni
DESFUNDĂTURĂ ~i f. Loc, teren desfundat (din cauza ploilor). /a desfunda + suf. ~ătură
- sursa: NODEX (2002)
- adăugată de siveco
- acțiuni
disfundătură sf vz desfundătură[1] modificată
- În original: vz desfundătur, evident greșit — LauraGellner
- sursa: MDA2 (2010)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
Ortografice DOOM
desfundătură (rar) s. f., g.-d. art. desfundăturii; pl. desfundături
- sursa: DOOM 3 (2021)
- adăugată de gall
- acțiuni
desfundătură (rar) s. f., g.-d. art. desfundăturii; pl. desfundături
- sursa: DOOM 2 (2005)
- adăugată de raduborza
- acțiuni
desfundătură s. f., g.-d. art. desfundăturii, pl. desfundături
- sursa: Ortografic (2002)
- adăugată de siveco
- acțiuni
Intrare: desfundătură
desfundătură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) Surse flexiune: DOR | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
disfundătură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||