2 intrări
4 definiții

Explicative DEX

ugor2 sn vz ogur

ugor1 sm [At: ANTIPA, F. I, 237 / V: og~ / Pl: ~i / E: rs угорь „țipar”] (Iht; Dob) Anghilă (Anguilla anguilla).

ogur sn [At: CRITIL 75/32 / V: (reg) ugor, ug~ / Pl: ~uri / E: tc oğur, uğur] (Înv) 1 Protecție. 2 (În superstiții, adesea determinat prin „bun” sau „rău”) Prevestire. 3 Noroc. corectat(ă)

ugur sn vz ogur

Intrare: ugor
ugor1 (pl. -i) substantiv masculin
substantiv masculin (M1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • ugor
  • ugorul
plural
  • ugori
  • ugorii
genitiv-dativ singular
  • ugor
  • ugorului
plural
  • ugori
  • ugorilor
vocativ singular —
plural —
Intrare: ogur
substantiv neutru (N24)
Surse flexiune: DOOM 3
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • ogur
  • ogurul
  • oguru‑
plural
  • ogururi
  • ogururile
genitiv-dativ singular
  • ogur
  • ogurului
plural
  • ogururi
  • ogururilor
vocativ singular —
plural —
substantiv neutru (N24)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • ugur
  • ugurul
plural
  • ugururi
  • ugururile
genitiv-dativ singular
  • ugur
  • ugurului
plural
  • ugururi
  • ugururilor
vocativ singular —
plural —
ugor2 (pl. -uri) substantiv neutru
substantiv neutru (N24)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • ugor
  • ugorul
plural
  • ugoruri
  • ugorurile
genitiv-dativ singular
  • ugor
  • ugorului
plural
  • ugoruri
  • ugorurilor
vocativ singular —
plural —
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)