2 definiții pentru străsturel
Explicative DEX
străsturel sn [At: POP., ap. GCR II, 295 / Pl: ~e / E: strat] 1-2 (Reg; șhp) Strătuleț (1-2).
Arhaisme și regionalisme
străsturel, străsturele, s.n. (reg.) strătuleț; strat mic.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: străsturel
străsturel substantiv neutru
| substantiv neutru (N1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)