2 definiții pentru strămurat
Ortografice DOOM
strămura vb., ind. prez. 1 sg. strămur, 3 sg. și pl. strămură
Arhaisme și regionalisme
strămura, strămur, vb. I (înv.) 1. a înțepa cu strămurarea (v.). 2. (fig.) a ațâța.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: strămurat
strămurat participiu
| participiu (PT2) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)