5 definiții pentru mrănițău

Explicative DEX

mrănițău s [At: STOIAN, PĂST. 52 / E: mraniță + -ău] (Reg) Mraniță (1).

Sinonime

MRĂNIȚĂU s. v. mraniță.

mrănițău subst. (reg.) v. Mraniță.

mrănițău s. v. MRANIȚĂ.

Tezaur

MRĂNIȚĂU subst. (Regional) Mraniță (1). Traga, lopată de lemn pentru rînit „mrănițău” din tîrlâ și din strungă. STOIAN, PĂST. 52. – Mraniță + suf. -ău.

Intrare: mrănițău
mrănițău substantiv neutru
substantiv neutru (N57)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • mrănițău
  • mrănițăul
  • mrănițău‑
plural — —
genitiv-dativ singular
  • mrănițău
  • mrănițăului
plural — —
vocativ singular —
plural —
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)