2 definiții pentru sentențiere
Explicative DEX
SENTENȚIA vb. intr. a rosti o sentință. (< fr. sentencier)
Ortografice DOOM
sentenția vb., ind. prez. 3 sg. sentențiază
- sursa: Ortografic (2002)
- adăugată de siveco
- acțiuni
Intrare: sentențiere
sentențiere infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||