4 definiții pentru procatorit

Explicative DEX

procatorit sn [At: LB / V: ~cătărit / Pl: (rar) ~uri / E: procatori] (Trs; înv) Avocatură.

procătărit sn vz procatorit

Sinonime

PROCATORIT s. v. avocatură.

procatorit s. v. AVOCATURĂ.

Intrare: procatorit
procatorit substantiv neutru
substantiv neutru (N1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • procatorit
  • procatoritul
  • procatoritu‑
plural
  • procatorite
  • procatoritele
genitiv-dativ singular
  • procatorit
  • procatoritului
plural
  • procatorite
  • procatoritelor
vocativ singular
plural
procătărit
Nu există informații despre paradigma acestui cuvânt.
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)