3 definiții pentru mușcatelă
Explicative DEX
mușcatelă sf [At: GHEȚIE, R. M. / Pl: ~le / E: ger Muskateller] (Trs) 1 Strugure tămâios Vz muscat1. 2 Pară mușcătareță.
Arhaisme și regionalisme
mușcatelă, mușcatele, s.f. (reg.) strugure tămâios.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Tezaur
MUȘCATELĂ s. f. (Prin Transilv.) 1. Strugure tămîios. V. m u s c a t1. Cf. GHEȚIE, R. M. 2. Pară mușcătareță. V. m u ș c ă t a r e ț. Cf. BARCIANU. - Pl.: mușcatele. – Din germ. Muskateller „vin tămîios”.
- sursa: DLR (1913-2010)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: mușcatelă
mușcatelă substantiv feminin
| substantiv feminin (F1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||