3 definiții pentru fulgurare
Explicative DEX
fulgura vi [At: DN3 / Pzi: 3: ~rează / E: fr fulgurer, lat fulgurare] (Liv) A fulgera (1).
FULGURA vb. I. intr. (Liv.) A fulgera. [Cf. fr. fulgurer, lat. fulgurare].
- sursa: DN (1986)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
FULGURA vb. intr. (livr.) a fulgera. (< fr. fulgurer, lat. fulgurare)
- sursa: MDN '00 (2000)
- adăugată de raduborza
- acțiuni
Intrare: fulgurare
fulgurare infinitiv lung
| infinitiv lung (IL113) Surse flexiune: DOR | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||