2 definiții pentru degurgitat
Explicative DEX
DEGURGITA vb. tr. a elimina pe gură conținutul înghițit. (< fr. dégurgiter)
Ortografice DOOM
degurgita vb., ind. prez.1 sg. degurgitez, 3 sg. și pl. degurgitează
- sursa: Ortografic (2002)
- adăugată de siveco
- acțiuni
Intrare: degurgitat
degurgitat participiu
| participiu (PT2) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
degurgitare infinitiv lung
| infinitiv lung (IL113) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)