Definiția cu ID-ul 509082:
Etimologice
taban s. m. – Oțel fin de Damasc. Tc. taban (Șeineanu, II, 339), cf. sb. taban. Sec. XIX, înv.[1]
- Încadrarea ca s. m. este probabil greșită. — gall
taban s. m. – Oțel fin de Damasc. Tc. taban (Șeineanu, II, 339), cf. sb. taban. Sec. XIX, înv.[1]