4 definiții pentru priimință
Explicative DEX
priimință sf [At: R. GRECEANU, ap. CM II, 201 / P: pri-i~ / Pl: ~țe / E: priimi + -ință] (Înv) Primire.
priimínță f., pl. e (d. primesc). Vechĭ. Primire (a unuĭ om de alțiĭ): bună priimință.
- sursa: Scriban (1939)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
Sinonime
PRIIMINȚĂ s. v. primire.
- sursa: Sinonime (2002)
- adăugată de siveco
- acțiuni
priimință s. v. PRIMIRE.
- sursa: Sinonime82 (1982)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
Intrare: priimință
priimință substantiv feminin
| substantiv feminin (F1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||