4 definiții pentru panair
Explicative DEX
panair sn [At: DR. V, 216 / Pl: ~e / E: tc panayir, bg panair] (Dob; Mun) Târg de țară anual Si: bâlci, iarmaroc.
panaír n., pl. e și urĭ (turc. panaĭyr, d. ngr. panigíri, vgr. panégyris, adunare publică, d. pân, tot, și ágyris = agorá, pĭață, loc de adunare; bg. panair, sîrb. panağur. (V. panegiric). Dobr. Bîlcĭ, ĭarmaroc.
- sursa: Scriban (1939)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
Etimologice
panair (-re), s. n. – (Dobr.) Tîrg, iarmaroc. Tc. panair (Scriban), din ngr. πανηγύρι.
- sursa: DER (1958-1966)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Arhaisme și regionalisme
panair s.n. (reg.) târg anual de țară; bâlci, iarmaroc.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: panair
panair substantiv neutru
| substantiv neutru (N1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)