2 definiții pentru păgânitură
Explicative DEX
păgânitură sf [At: DOSOFTEI, ap. ROSETTI – CAZACU, I. L. R. I, 130 / Pl: ~ri / E: păgâni + -tură] (Îvr) 1 Păcat2 (1). 2 Păgânie (3).
Arhaisme și regionalisme
păgânitură, păgânituri, s.f. (înv.) păcat, greșeală gravă, infamie, ticăloșie, mișelie, mârșăvie.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: păgânitură
păgânitură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||