Definiția cu ID-ul 1381568:

Tezaur

OPĂIȚEL s. m. Numele a două plante erbacee: a) opaiț (II) (Melandryum pratense). cf. BRANDZA, FL. 185, BARCIANU, GHECESCU, FL. 112, alexi, w., enc. agr.; b) arsenic (Lychnis chalcedonica). cf. lm, ddrf, brandza, fl. 186, JAHRESBER. VIII, 164. – Pronunțat: -pă-i-. – PI.: opăiței. – Și: opaițel (șăineanu), opalițel (baronzi, l. 139, LM, BRANDZA, FL. 185, GHECESCU, Fl. 112, enc. agr.), opălițel (barcianu), opățel (enc. agk.) s. m.Opaiț + suf. -el.