2 intrări
8 definiții

Explicative DEX

* CONSTANT I. adj. 1 Statornic, stăruitor 2 Neschimbat, care e totdeauna același 3 ➕ Cantitate ~ă, se numește, într’o expresiune matematică, cantitatea care rămîne aceeași în raport cu altele care variază C. NECONSTANT. II. CONSTANTĂ (pl. -te) sf. 1 ➕ Cantitate constantă 2 📻 💫 Dată numerică fixă, în genere experimentală, cu privire la un instrument sau la un fenomen [fr.].

neconstant a. nestatornic.

neconstanță f. nestatornicie.

Sinonime

NECONSTANT adj. v. inconsecvent.

NECONSTANȚĂ s. v. inconsecvență.

NECONSTANT adj. capricios, flușturatic, fluturatic, inconsecvent, inconstant, instabil, neconsecvent, neserios, nestabil, nestatornic, schimbăcios, schimbător, (livr.) labil. (Un om tare ~.)

NECONSTANȚĂ s. inconsecvență, inconstanță, instabilitate, neconsecvență, nestabilitate, nestatornicie, (livr.) labilitate, (înv.) neconsecință, nestare. (~ unei persoane.)

Antonime

Neconstant ≠ constant, invariabil, stabil

Intrare: neconstant
neconstant adjectiv
adjectiv (A2)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • neconstant
  • neconstantul
  • neconstantu‑
  • neconstantă
  • neconstanta
plural
  • neconstanți
  • neconstanții
  • neconstante
  • neconstantele
genitiv-dativ singular
  • neconstant
  • neconstantului
  • neconstante
  • neconstantei
plural
  • neconstanți
  • neconstanților
  • neconstante
  • neconstantelor
vocativ singular — —
plural — —
Intrare: neconstanță
neconstanță substantiv feminin
substantiv feminin (F1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • neconstanță
  • neconstanța
plural — —
genitiv-dativ singular
  • neconstanțe
  • neconstanței
plural — —
vocativ singular —
plural —
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)