Definiția cu ID-ul 1332284:
Tezaur
MÎNZĂRUȚĂ s. f. (Prin Bucov.) Mînzărușă. Li-oi da mńii di mîndzăruțî Gulerati pi la gușî. GRAIUL, I, 451, cf. com. MARIAN. - Pl.: mînzăruțe. – Mînzare + suf. -uță.
MÎNZĂRUȚĂ s. f. (Prin Bucov.) Mînzărușă. Li-oi da mńii di mîndzăruțî Gulerati pi la gușî. GRAIUL, I, 451, cf. com. MARIAN. - Pl.: mînzăruțe. – Mînzare + suf. -uță.