Definiția cu ID-ul 1340746:
Tezaur
MORȚĂRÍE s. f. (Ban.) Cimitir. Îi dăscîntă fără vorbe, atunŝ cîm pliacâ la morțărie. ARH. FOLK. III, 120, cf. BL V, 143, L. COSTIN, GR. BĂN. 140, ALRM I/II h 423. – Pl.: morțării. – Morți (pl. lui mort) + suf. -ărie.