O definiție pentru monologist
Ortografice DOOM
monologist s. m., pl. monologiști
Intrare: monologist
monologist substantiv masculin
| substantiv masculin (M9) Surse flexiune: MDN '08, DOR | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)