Definiția cu ID-ul 1278670:
Tezaur
MENGHINEGÍU s. m. (Învechit) Lucrător la menghină (1); piuar. Boiangiii, menghinegiii și basmangiii (a. 1835). DOC. EC. 598. - Pl.: menghinegii. – Menghine + suf. -giu.
MENGHINEGÍU s. m. (Învechit) Lucrător la menghină (1); piuar. Boiangiii, menghinegiii și basmangiii (a. 1835). DOC. EC. 598. - Pl.: menghinegii. – Menghine + suf. -giu.