Definiția cu ID-ul 1263070:
Tezaur
MECĂCĂÍT s. n. (Rar) Faptul de a m e c ă c ă i; (rar) mecăcăire. Cf. PONTBRIANT, D. - Pl. : mecăcăituri.V. mecăcăi.
MECĂCĂÍT s. n. (Rar) Faptul de a m e c ă c ă i; (rar) mecăcăire. Cf. PONTBRIANT, D. - Pl. : mecăcăituri.V. mecăcăi.