O definiție pentru iernătură
Explicative DEX
iernătură sf [At: LB / Pl: ~ri / E: ierna + -tură] (Rar) 1-3 Iernare (1-3). 4 Hibernare.
Intrare: iernătură
iernătură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||