2 intrări
3 definiții

Explicative DEX

ESTIVA vb. I. tr. a ține vitele sau oile vara la munte. II. intr. (despre turme) a petrece vara la pășune (la munte); a văra. (< fr. estiver)

Ortografice DOOM

estiva vb., ind. prez. 3 sg. estivea

estivariu s. n., pl. estivarii

Intrare: estivariu
estivariu substantiv neutru
substantiv neutru (N53)
Surse flexiune: DOR
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • estivariu
  • estivariul
  • estivariu‑
plural
  • estivarii
  • estivariile
genitiv-dativ singular
  • estivariu
  • estivariului
plural
  • estivarii
  • estivariilor
vocativ singular
plural
Intrare: estivat
estivat participiu
participiu (PT2)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • estivat
  • estivatul
  • estivatu‑
  • estiva
  • estivata
plural
  • estivați
  • estivații
  • estivate
  • estivatele
genitiv-dativ singular
  • estivat
  • estivatului
  • estivate
  • estivatei
plural
  • estivați
  • estivaților
  • estivate
  • estivatelor
vocativ singular
plural
estivare infinitiv lung
infinitiv lung (IL113)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • estivare
  • estivarea
plural
  • estivări
  • estivările
genitiv-dativ singular
  • estivări
  • estivării
plural
  • estivări
  • estivărilor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)