2 intrări
2 definiții

Explicative DEX

dinstuĭésc v. tr. (d. sîrb. dance, fund de butoĭ). Olt. Înfund, pun fund unuĭ butoĭ.

Etimologice

dinstui (dinstuiesc, dinstuit), vb. – (Olt.) A pune fund la un butoi. Sb. dance „fund de butoi” (Scriban).

Intrare: dinstuire
dinstuire infinitiv lung
infinitiv lung (IL107)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • dinstuire
  • dinstuirea
plural
  • dinstuiri
  • dinstuirile
genitiv-dativ singular
  • dinstuiri
  • dinstuirii
plural
  • dinstuiri
  • dinstuirilor
vocativ singular
plural
Intrare: dinstui
verb (VT408)
infinitiv infinitiv lung participiu gerunziu imperativ pers. a II-a
(a)
  • dinstui
  • dinstuire
  • dinstuit
  • dinstuitu‑
  • dinstuind
  • dinstuindu‑
singular plural
  • dinstuiește
  • dinstuiți
numărul persoana prezent conjunctiv prezent imperfect perfect simplu mai mult ca perfect
singular I (eu)
  • dinstuiesc
(să)
  • dinstuiesc
  • dinstuiam
  • dinstuii
  • dinstuisem
a II-a (tu)
  • dinstuiești
(să)
  • dinstuiești
  • dinstuiai
  • dinstuiși
  • dinstuiseși
a III-a (el, ea)
  • dinstuiește
(să)
  • dinstuiască
  • dinstuia
  • dinstui
  • dinstuise
plural I (noi)
  • dinstuim
(să)
  • dinstuim
  • dinstuiam
  • dinstuirăm
  • dinstuiserăm
  • dinstuisem
a II-a (voi)
  • dinstuiți
(să)
  • dinstuiți
  • dinstuiați
  • dinstuirăți
  • dinstuiserăți
  • dinstuiseți
a III-a (ei, ele)
  • dinstuiesc
(să)
  • dinstuiască
  • dinstuiau
  • dinstui
  • dinstuiseră
* formă nerecomandată sau greșită – (arată)
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)