4 definiții pentru cij

cij sm [At: MARIAN, O. I, 388 / V: cis, ciz / Pl: ~i / E: ucr чиж] (Orn; reg) Scatiu (Cardnelis spiniis).

cij (-ji), s. m. – Canar. Rut. čiž (Cihac, II, 52). În Mold.

cij (ciz), ciji, s.m. (reg.) scatiu.

ciz și cij m., pl. cijĭ (d. ung. csiz orĭ d. sîrb. čiz, ceh. čiž, rus. čiž, id.). Trans. Scatiŭ.

Intrare: cij
substantiv masculin (M1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular cij cijul
plural ciji cijii
genitiv-dativ singular cij cijului
plural ciji cijilor
vocativ singular
plural