O definiție pentru behavorist
Ortografice DOOM
behavorist s. m., pl. behavoriști; f. sg. behavoristă, pl. behavoriste
Intrare: behavorist
behavorist substantiv masculin
| substantiv masculin (M9) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)