O definiție pentru proditură
Explicative DEX
proditură sf [At: TEAHA, C. N. 257 / Pl: ~i / E: prodit + -ură] (Trs) Venetic.
Intrare: proditură
proditură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||