O definiție pentru bulicher

Explicative DEX

BULICHER, bulichere, s. n. (Reg.) Cuțit mare și lung; cuțit stricat, care nu taie. – Cf. magh. bugyli „briceag”.

Intrare: bulicher
substantiv neutru (N1)
Surse flexiune: DOOM 3
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bulicher
  • bulicherul
  • bulicheru‑
plural
  • bulichere
  • bulicherele
genitiv-dativ singular
  • bulicher
  • bulicherului
plural
  • bulichere
  • bulicherelor
vocativ singular
plural
bulicheac substantiv neutru
substantiv neutru (N2)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bulicheac
  • bulicheacul
plural
  • bulicheace
  • bulicheacele
genitiv-dativ singular
  • bulicheac
  • bulicheacului
plural
  • bulicheace
  • bulicheacelor
vocativ singular
plural
substantiv neutru (N1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • buliter
  • buliterul
plural
  • bulitere
  • buliterele
genitiv-dativ singular
  • buliter
  • buliterului
plural
  • bulitere
  • buliterelor
vocativ singular
plural
substantiv neutru (N58)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • buliheci
  • buliheciul
plural
  • bulihece
  • bulihecele
genitiv-dativ singular
  • buliheci
  • buliheciului
plural
  • bulihece
  • bulihecelor
vocativ singular
plural
substantiv neutru (N1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bulicar
  • bulicarul
plural
  • bulicare
  • bulicarele
genitiv-dativ singular
  • bulicar
  • bulicarului
plural
  • bulicare
  • bulicarelor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)