O definiție pentru strănicire
Sinonime
STRĂNICI vb. v. călători, colinda, cutreiera, peregrina, umbla, voiaja.
Intrare: strănicire
strănicire infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||