O definiție pentru stră-străbun (persoană)
Ortografice DOOM
+stră-străbun adj. m., s. m., pl. stră-străbuni; adj. f., s. f. stră-străbună, pl. stră-străbune
Intrare: stră-străbun (persoană)
| substantiv masculin (M1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular |
| |
| plural |
| ||