O definiție pentru țâgălit
Arhaisme și regionalisme
țâgăli, țâgălesc, vb. IV (reg.) 1. a ciuguli; a crâmpoți. 2. a face surcele.
Intrare: țâgălit
țâgălit participiu
| participiu (PT2) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)