2 definiții pentru țircus
Arhaisme și regionalisme
țírcus, țircusuri, (țârcuș), s.n. (reg.) Circ, scandal: „Și vin acolo la mine și să uită lung, ca la minune, ca la țârcus” (Bilțiu, 2007: 222). – Cf. circ (MDA); posibil din magh. cirkusz, cf. lat. circus.
țircus, țircusuri, s.n. – (reg.) Circ, scandal. – Cf. circ (MDA); posibil din magh. cirkusz, cf. lat. circus.
- sursa: DRAM 2015 (2015)
- adăugată de raduborza
- acțiuni
Intrare: țircus
țircus substantiv neutru
| substantiv neutru (N24) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||