3 definiții pentru turliu
Explicative DEX
turliu [At: ȘIO III , 370 / V: (înv) tiur~ / E: tc türlü „soi, fel”] (Înv) 1-2 sn, i (Cuvânt care) exprimă admirație față de ceva frumos, nostim. 3 i (îla) ~-~ Dichisit (1).
tur(liu)liu adv. pop. fain, frumos: turliu, turliu, scos din cutie. [Turc. TÜRLÜ, TÜRLÜ, de toate felurile].
- sursa: Șăineanu, ed. VI (1929)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Arhaisme și regionalisme
turliu, -ie, adj. (pop.; înv.) frumos, fain.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: turliu
turliu adjectiv
| adjectiv (A108) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)