O definiție pentru tabare
Etimologice
tabare (-e), s. f. – Covor. It. tabarro (Capidan, Dacor., IV, 263; REW 8563).
Intrare: tabare
tabare substantiv feminin
| substantiv feminin (F103) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||