O definiție pentru săstuire
Arhaisme și regionalisme
săstui, săstuiesc, vb. IV (reg.) a cere să se facă liniște spunând „sst!”; a țistui.
Intrare: săstuire
săstuire infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||