O definiție pentru sunet-consoană

Ortografice DOOM

+sunet-consoană s. n., pl. sunete-consoană

Intrare: sunet-consoană
sunet-consoană substantiv neutru
substantiv neutru compus
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • sunet-consoană
  • sunetul-consoană
plural
  • sunete-consoană
  • sunetele-consoană
genitiv-dativ singular
  • sunet-consoană
  • sunetului-consoană
plural
  • sunete-consoană
  • sunetelor-consoană
vocativ singular —
plural —