2 definiții pentru stăvire
Explicative DEX
stăvire sf [At: EPISCUPESCU, O. 20/5 / Pl: ~ri / E: stăvi] (Îvr) Stăvilire (5).
Regionalisme / arhaisme
stăvire, stăviri, s.f. (înv.) împiedicare a evoluției, a unei acțiuni, a unui proces, a unui fenomen; oprire, stăvilire.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: stăvire
stăvire substantiv feminin
| substantiv feminin (F107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||