O definiție pentru sfâștoacă

Arhaisme și regionalisme

sfâștoc, -oacă, s.n., s.m. și f. (reg.) 1. (s.n.) obiect sau rest dintr-un obiect de dimensiuni reduse. 2. (s.m. și f.) copil vioi, neastâmpărat.

Intrare: sfâștoacă
sfâștoacă substantiv feminin
substantiv feminin (F4)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • sfâștoa
  • sfâștoaca
plural
  • sfâștoace
  • sfâștoacele
genitiv-dativ singular
  • sfâștoace
  • sfâștoacei
plural
  • sfâștoace
  • sfâștoacelor
vocativ singular
plural