O definiție pentru scaturire
Arhaisme și regionalisme
scaturi, pers. 3 sg. scaturește, vb. (înv.; despre ape) a izvorî.
Intrare: scaturire
scaturire infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||