3 definiții pentru rătălire
Explicative DEX
rătălire sf [At: DDRF / Pl: ~ri / E: rătăli] (Reg) Retragere din fața dușmanului.
Etimologice
rătăli (-lesc, -it), vb. – A se retrage. – Var. rătări. Germ. retirieren (Mîndrescu 77; Tiktin). În Trans.
- sursa: DER (1958-1966)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Arhaisme și regionalisme
rătăli, rătălesc, vb. IV refl. (reg.) a se retrage.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: rătălire
rătălire infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||