O definiție pentru proștitiruit

Arhaisme și regionalisme

proștitirui, proștitiruiesc, vb. IV (înv.) a nesocoti, a desconsidera.

Intrare: proștitiruit
proștitiruit participiu
participiu (PT2)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • proștitiruit
  • proștitiruitul
  • proștitiruitu‑
  • proștitirui
  • proștitiruita
plural
  • proștitiruiți
  • proștitiruiții
  • proștitiruite
  • proștitiruitele
genitiv-dativ singular
  • proștitiruit
  • proștitiruitului
  • proștitiruite
  • proștitiruitei
plural
  • proștitiruiți
  • proștitiruiților
  • proștitiruite
  • proștitiruitelor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)