O definiție pentru povestuire
Arhaisme și regionalisme
povestui, povestuiesc, vb. IV (înv.) 1. a arăta, a indica. 2. a propovădui; a predica.
Intrare: povestuire
povestuire infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||